> 1 <
| Yazar | Mesaj |
ali şeker |
11:40 21-03-2004 GMT+02 saat |
|
Bu sevdâ bana maskeler giydirdi; kimi zaman Aslı oldum kimi zamansa Ali. Sevgili bunu bildi ya da bilmedi... Gözlerim öyle bir perdeyle örtünmüştü ki, sevgilinin bu bilişi umurumda bile değildi. Bilinç değildi bana bunca şeyi yaptırtan yani ki. Ve şimdi... Bunca çamurun içine batmış bir vaziyette, ne yapabilirim ki?... Ahvâlimi melekler bilmez, cinler bihaber feryâdımdan... Bir tek kimsenin bile haberi yok odun gibi yandığımdan. Bir tek 'o', bir tek 'o' bilir; bilir ve ne lânetler sıralar kimbilir... Ve ben, bu lânetleri göze almadan attım kendimi maskelerin ortasına. Bilinçsizliğin beni getirdiği nokta : Muhtacım şimdi 'o'nun rızâsına... Bu yazının her cümlesinde bir feryâd işitecek benden âsuman; zirâ ben öleceğim her defâsında. Bu yazının her cümlesinde bir lânet işitecek zebâniler; zirâ 'o' öldürmekten beter edecek beni hayal dünyasında... Boşa kürek çekmek gibi çekiyorum fiilleri; ve sahtekar müteahhitler gibi kuruyorum yıkılması mukadder cümleleri... Neden mi yıkılcak cümleler; varlığım neden mi yakılacak? Dedim ya; her cümlesinde yazımın, 'o'nun laneti beni bulacak... 'Mahrem' kalmalıydı bu sevdâ; 'elif' zirvesi olmalıydı iştiyâkın... Temmuzu 'yaratan'ın olmalıydı temmuz sabahları, ilk tekliflerde kapanmalıydı kraterleri en onulmaz volkanların... '6' rakamı silinmeliydi cebir kitaplarından ve '4' hiç yaratılmamalıydı... İşbu ki imkansızın diğer ismidir keşkeler; ve keşkeler hiç bizleri ziyaret etmeseler... Ey Kalbimi Kanatan Şehir Ankara! Nefretle dopdolu bir yüreğin damarlarında akan bir damla kan, evet evet, o bir damla kan ben olsaydım... Ve kalbinden çıkıp, 'o'nun bütün hücrelerine varıp, ismimi kazısaydım. Ne olur? Ne mi olur; sonun olur behey umutsuz vaka, bu iş sonunda ismin hücrelerde var olurken, varlığın evrende yok olur... Bu yazının sonu, varlığımın sonu... Ya da bu yazı, varlığımın başlangcı... Bu sonun ve varlığın sahibiyse, 'kararı' verecek olan 'o'dur, yani varlığımın yargıcı... Var mıyım, yok muyum? Cevap ver ey Yargıcım; ve bil ki, sen benim için amaç değilsin, araç da değil; ben sana iliklerime kadar muhtacım... |
|
> 1 <